(ang.) W3C Markup Validation Service

W3C Markup Validation Service to oficjalne, bezpłatne narzędzie online stworzone i utrzymywane przez konsorcjum World Wide Web Consortium (W3C). Jego głównym celem jest sprawdzenie poprawności składniowej (syntaktycznej) kodu źródłowego strony internetowej (HTML, XHTML) pod kątem zgodności z obowiązującymi standardami W3C.

Walidator ten nie jest bezpośrednim narzędziem do testowania dostępności (jak WAVE czy SortSite), ale stanowi fundament jakości technicznej kodu. Poprawna składnia zmniejsza ryzyko, że przeglądarka zinterpretuje strukturę strony inaczej, niż zamierzał autor, a w konsekwencji przekaże ją błędnie technologiom wspomagającym.

Skąd pobrać?

W3C Markup Validation Service jest darmową, publiczną usługą internetową (online tool).

  • Adres narzędzia: https://validator.w3.org/
  • Wersja do pobrania: Narzędzie nie wymaga pobierania, choć jego kod źródłowy jest udostępniony, umożliwiając instalację na własnym serwerze w celu ciągłej integracji i testowania.

Które kryteria WCAG 2.2 przetestujesz tym narzędziem?

Walidator W3C służy przede wszystkim do spełnienia zasady Solidność, będącej jednym z czterech filarów WCAG.

Kryterium 4.1.1 Poprawność kodu (ang.) Parsing, które dotyczyło poprawności składni, zostało usunięte w WCAG 2.2. Technologie wspomagające nie analizują już samodzielnie kodu źródłowego HTML. Korzystają z informacji o strukturze strony, które przekazuje im przeglądarka. Sama walidacja nie jest dziś techniką wystarczającą dla żadnego kryterium. Błędy składni mają znaczenie wtedy, gdy psują strukturę, nazwę, rolę lub wartość elementów. Wtedy naruszają kryteria 1.3.1 lub 4.1.2, a walidator pomaga je znaleźć:

Nazwa KryteriumJak pomaga walidator W3C?
1.3.1 Informacje i relacjeWychwytuje błędy struktury, które mogą zaburzyć relacje między elementami, np. element <li> poza listą albo komórki tabeli poza wierszem. Nie każdy błąd walidacji narusza 1.3.1. Każdy trzeba ocenić pod kątem wpływu na strukturę.
4.1.2 Nazwa, rola, wartośćWskazuje elementy i atrybuty, których nie ma w specyfikacji HTML, oraz błędy w kodzie. To część techniki H88, która pomaga spełnić 4.1.2. Czy elementy są użyte zgodnie z przeznaczeniem i czy mają poprawną nazwę i rolę, trzeba sprawdzić ręcznie.

Kluczowa rola: Walidator jest pierwszym krokiem w eliminowaniu krytycznych błędów w kodzie, które stanowią techniczne bariery dla czytników ekranu i różnych przeglądarek, zapewniając interoperacyjność i solidność treści.

Jak testować?

Walidacja strony za pomocą W3C Markup Validation Service jest szybkim i prostym procesem:

  1. Wejdź na stronę walidatora: Otwórz https://validator.w3.org/.
  2. Wybierz metodę walidacji: Walidator oferuje trzy główne metody:
    • (ang.) Validate by URL: Wklej adres URL strony internetowej, którą chcesz sprawdzić (najczęściej używana metoda).
    • (ang.) Validate by File Upload: Prześlij plik HTML ze swojego komputera.
    • (ang.) Validate by Direct Input: Wklej fragment kodu HTML bezpośrednio do pola tekstowego.
  3. Uruchom sprawdzanie: Kliknij przycisk (ang.) „Check”.
  4. Analizuj raport: Walidator wyświetli szczegółowy raport. Zwróć uwagę na:
    • (ang.) Errors (Błędy): Niezgodności ze specyfikacją HTML. Warto je poprawić, a z punktu widzenia dostępności najważniejsze są te, które zmieniają strukturę, nazwę, rolę lub wartość elementów. Raport wskazuje numer linii i opis błędu.
    • (ang.) Warnings (Ostrzeżenia): Wskazują na potencjalne problemy, które nie są ścisłym naruszeniem standardu, ale mogą prowadzić do błędów lub problemów z dostępnością.
  5. Poprawki i re-walidacja: Po poprawieniu wskazanych błędów w kodzie, ponów walidację, aż lista błędów będzie pusta lub w pełni akceptowalna pod względem technicznym.

Ważne: Walidator W3C sprawdza kod, ale nie doświadczenie użytkownika. Pomyślne przejście walidacji HTML nie zwalnia z obowiązku przeprowadzenia dalszych, szczegółowych testów dostępności za pomocą narzędzi automatycznych (jak SortSite) i manualnych (jak czytnik ekranu).

Źródła