4.1.2 Nazwa, rola, wartość (ang.) Name, role, value

Wersja WCAG:

  • 2.2
  • 2.1

Poziom:

  • A

Specjalizacje:

  • Content Creator
  • Deweloper

Elementy:

  • Dialogi i warstwy
  • Formularze
  • Nawigacja
  • Przyciski i kontrolki

Spis treści

    Istota i cel kryterium

    Zrozumienie tego kryterium to absolutny fundament tworzenia dostępnych, interaktywnych stron internetowych. To kryterium zapewnienia, że każdy element interfejsu użytkownika – od prostego przycisku po najbardziej skomplikowane, niestandardowe widżety – potrafi bezbłędnie komunikować się z technologiami wspomagającymi.

    Gdy użytkownik korzysta z czytnika ekranu lub sterowania głosowego, oprogramowanie to musi precyzyjnie odczytać cyfrową strukturę strony. Aby to osiągnąć, każdy komponent interfejsu użytkownika (np. pole formularza, link, przycisk, widżet tworzony skryptem) musi mieć programowo określoną:

    • Nazwę ((ang.) accessible name): Tekst, po którym oprogramowanie (np. czytnik ekranu) identyfikuje dany komponent dla użytkownika i który informuje, do czego on służy.
    • Rolę ((ang.) role): Definicję typu komponentu (np. przycisk, pole edycji, link, pole wyboru), która natychmiast podpowiada użytkownikowi, jakich interakcji może się spodziewać.
    • Wartość lub stan ((ang.) value/state): Aktualną kondycję elementu (np. czy pole jest zaznaczone, czy menu zostało rozwinięte) lub wprowadzone do niego dane. Stany, właściwości i wartości, które ustawia użytkownik, muszą też dać się ustawić programowo, np. przez technologię wspomagającą.

    Pamiętaj, że wszelkie modyfikacje tych właściwości muszą być dynamicznie aktualizowane i programowo przekazywane do (ang.) Accessibility API przeglądarki, która czerpie te dane bezpośrednio z drzewa dostępności ((ang.) Accessibility Tree) wygenerowanego na podstawie struktury DOM. Jeśli powstanie tutaj zaniedbanie kod stanie się dla technologii asystujących całkowicie niewidoczny, odcinając użytkowników od podstawowych funkcji serwisu.

    Definicja w j. angielskim

    Definicja dostępna pod adresem:
    https://www.w3.org/WAI/WCAG22/quickref/#name-role-value

    Definicja w j. polskim

    Definicja dostępna pod adresem:
    https://www.w3.org/Translations/WCAG21-pl/#nazwa-rola-wartosc

    Słownik pojęć

    Drzewo dostępności  (ang.) accessibility tree
    –

    specjalna struktura generowana przez przeglądarkę na podstawie kodu DOM, zawierająca wyłącznie informacje niezbędne dla prawidłowego działania technologii wspomagających.

    Nazwa dostępna (ang.) accessible name
    –

    tekst, po którym technologie wspomagające rozpoznają i ogłaszają element interfejsu, np. „Szukaj” dla przycisku wyszukiwania. Przeglądarka ustala go na podstawie treści elementu, powiązanej etykiety (<label>), atrybutu alt albo atrybutów ARIA (aria-label, aria-labelledby). Nazwa dostępna może być ukryta i przekazywana tylko technologiom wspomagającym, a etykietę widzą wszyscy użytkownicy. Często, choć nie zawsze, są takie same.

    Wpływ na dostępność (Kogo wspierasz?)

    • Użytkowników niewidomych oraz słabowidzących: Osoby te całkowicie polegają na czytnikach ekranu. Gdy komponent nie ma nazwy lub roli, syntezator mowy odczyta jedynie enigmatyczne „przycisk” lub „nieoznakowany element”, zamieniając poruszanie się po stronie w błądzenie po omacku.
    • Użytkowników z niepełnosprawnością ruchową i sterujących głosem: Osoby wydające komendy głosowe (np. „kliknij przycisk Wyślij”) muszą mieć pewność, że programowa nazwa komponentu pokrywa się z tekstem widocznym na ekranie. Brak tej spójności całkowicie uniemożliwia im aktywację elementów i nawigację.
    • Użytkowników z zaburzeniami poznawczymi: Precyzyjne określenie ról i stanów eliminuje chaos informacyjny. Jasna, spójna i przewidywalna informacja o zachowaniu interfejsu drastycznie zmniejsza zmęczenie psychiczne i eliminuje frustrację.
    • Użytkowników korzystających wyłącznie z klawiatury: Poprawne właściwości programowe determinują stabilne zarządzanie fokusem i pozwalają użytkownikowi natychmiast zorientować się, który element interfejsu jest w danej chwili aktywny.

    Zasady wdrażania i wymagania techniczne

    Aby wdrożyć to kryterium w sposób bezbłędny i unikalny, podziel proces implementacji na cztery fundamentalne kroki techniczne.

    Krok 1: Wykorzystaj fundamenty, czyli regułę (ang.) „HTML First”

    Zanim zaczniesz pisać skomplikowane skrypty lub dodawać atrybuty ARIA, wykorzystaj pełen potencjał semantycznego kodu HTML. To najprostsza i najbezpieczniejsza droga do sukcesu.

    Zastosuj natywne znaczniki, takie jak <button>, <a href>, <input> czy <select>. Wybierając je, automatycznie i bez żadnego dodatkowego wysiłku przekazujesz przeglądarce informację o roli elementu oraz jego domyślnych stanach.

    Pamiętaj o złotej zasadzie dostępności: najlepsze ARIA to brak ARIA. Używaj niestandardowych rozwiązań opartych na znacznikach <div> i <span> tylko wtedy, gdy natywny HTML absolutnie nie pozwala na uzyskanie pożądanego efektu wizualnego lub funkcjonalnego.

    Krok 2: Zaprogramuj niezbywalną tożsamość (dostępna nazwa)

    Technologia wspomagająca musi wiedzieć, jak dany element nazwać, aby użytkownik bezwzrokowy precyzyjnie rozumiał, do czego on służy. Stworzenie dostępnej nazwy to kluczowy obowiązek.

    W przypadku pól formularzy zawsze stosuj jawne, programowe powiązanie etykiety z polem za pomocą pary atrybutów for i id. Tekst ukryty w atrybucie placeholder nigdy nie zastąpi prawdziwej etykiety. Przeglądarka użyje go jako nazwy dostępnej tylko w ostateczności, a podczas pisania znika, więc użytkownik traci podpowiedź, co wpisać.

    Jeśli budujesz element czysto graficzny (np. przycisk z samą ikoną koszyka), nadaj mu nazwę tekstową. Możesz to zrobić za pomocą atrybutu aria-label="Usuń produkt z koszyka" lub wskazać istniejący na stronie opis tekstowy poprzez aria-labelledby.

    Krok 3: Ręczna deklaracja roli w komponentach typu (ang.) „Custom UI”

    Jeżeli sytuacja zmusiła Cię do stworzenia niestandardowego komponentu (np. rozwijanego drzewa kategorii opartego na listach <ul> i <li>), musisz ręcznie nadać mu odpowiednie znaczenie w drzewie dostępności.

    Użyj precyzyjnie dobranych ról ARIA (np. role="tablist", role="tab", role="dialog"), aby oszukać czytnik ekranu i zmusić go do traktowania zwykłego kontenera jak zaawansowanej kontrolki systemowej.

    Pamiętaj jednak, że sama deklaracja roli to tylko obietnica. Nadając role="button" dla elementu <div>, musisz samodzielnie dopisać obsługę klawiatury (zdarzenia keydown dla klawiszy Enter i Spacja) oraz zarządzać fokusem za pomocą parametru tabindex="0".

    Krok 4: Dynamiczne zarządzanie cyklem życia stanu i wartości

    Komponenty żyją i zmieniają się pod wpływem interakcji użytkownika. Kryterium 4.1.2 kategorycznie wymaga, aby te zmiany były natychmiast rejestrowane przez technologie asystujące.

    Napisz kod JavaScript w taki sposób, aby każda zmiana wizualna (np. otwarcie menu, zaznaczenie niestandardowego checkboxa) szła w parze z natychmiastową aktualizacją atrybutów stanu w kodzie HTML.

    Jeśli menu się rozwija, przełącz stan aria-expanded="false" na true. Jeśli użytkownik zaznacza niestandardowy kafelek wyboru, zaktualizuj aria-checked lub aria-selected. Gdy wartość w zaawansowanym suwaku ulega zmianie, dynamicznie modyfikuj atrybuty aria-valuenow, aria-valuemin oraz aria-valuemax.

    Wyjątki i sytuacje szczególne

    Kryterium 4.1.2 ma charakter bezkompromisowy i dotyczy bezwzględnie wszystkich interaktywnych komponentów interfejsu użytkownika.

    Kryterium nie ma wyjątków. Elementy czysto dekoracyjne (np. grafiki tła lub ikony powielające treść znajdującą się obok) nie są od niego odstępstwem, bo w ogóle nie są komponentami interfejsu użytkownika. To, że trzeba je wstawić tak, by technologie wspomagające mogły je pominąć (np. pustym atrybutem alt="" albo usuwając je z drzewa dostępności), wynika z kryterium 1.1.1 Treść nietekstowa. Grafika, która jest jedyną treścią linku lub przycisku, nie jest dekoracją – jej ukrycie odbiera komponentowi nazwę (w przypadku linku to błąd F89).

    Pamiętaj również o żelaznej zasadzie: jeśli stosujesz w pełni natywne, semantyczne elementy HTML, nie musisz dublować ich roli za pomocą atrybutów ARIA (np. dopisywanie role="button" do elementu <button>), ponieważ przeglądarka robi to automatycznie.

    Przykłady implementacji

    Najczęstsze błędy

    • F59 i F15: Nie twórz „atrap” komponentów z <div> lub <span> – unikaj używania skryptów do przekształcania elementów <div> lub <span> w kontrolki interfejsu użytkownika bez nadania im odpowiedniej roli. Nie dopuszczaj do sytuacji, w której wdrażasz niestandardowe komponenty nieskomunikowane z systemowym (ang.) accessibility API. Taki kod staje się dla technologii asystujących całkowicie niewidoczny, co zamienia nawigację w chaotyczną i losową.
    • F68 i F111: Nie porzucaj kontrolek bez programowej nazwy dostępnej – zgłoś absolutne weto wobec praktyki, w której element interfejsu nie posiada programowo określonej nazwy. Unikaj tworzenia pól, które posiadają wyłącznie wizualną etykietę tekstową, ale brakuje im (ang.) accessible name w kodzie. Pamiętaj, że dla użytkownika czytnika ekranu takie pole jest całkowicie anonimowe i uniemożliwia jakąkolwiek interakcję.
    • F42: Kategorycznie unikaj emulowania linków – nigdy nie zastępuj natywnego znacznika <a> innymi elementami, próbując udawać link za pomocą skryptów. To najpoważniejsze uchybienie, które odcina użytkowników od standardowej nawigacji klawiaturowej i fałszuje strukturę strony przekazywaną drzewa dostępności.
    • F89: Wyeliminuj „ślepe” linki ikonowe – unikaj pozostawiania obrazu bez dostępnej nazwy, jeśli stanowi on jedyną zawartość linku. Nie dopuszczaj do sytuacji, w której ikona wewnątrz odnośnika ma pusty atrybut alt="" lub role="presentation". Taki brak nazwy sprawia, że kolorystyka i cel elementu zlewają się z tłem, a syntezator mowy odczyta jedynie surowy, niezrozumiały adres URL.
    • F86: Nigdy nie ignoruj poszczególnych części pól wieloczęściowych– zadbaj o to, aby każda pojedyncza sekcja formularza składającego się z wielu części posiadała własną, niezależną nazwę. Unikaj podpisywania wyłącznie całego bloku (np. numeru telefonu rozbitego na kilka okienek). Pamiętaj, że użytkownik przeskakujący tabulatorem musi w każdym momencie precyzyjnie wiedzieć, gdzie się znajduje.
    • F20: Zadbaj o natychmiastową aktualizację tekstów alternatywnych – unikaj zamrażania opisów tekstowych, gdy za pomocą skryptów zmieniasz treść nietekstową. Jeśli dynamicznie modyfikujesz wykres, ikonę lub grafikę, natychmiast zaktualizuj jej alternatywę tekstową. Brak synchronizacji wprowadza potężny chaos informacyjny i serwuje użytkownikom nieaktualne dane.
    • F79: Nie ukrywaj stanu fokusu i jego zmian – zadbaj o to, aby stan skupienia fokus każdego komponentu był zawsze programowo determinowalny. Unikaj blokowania powiadomień o zmianie stanu fokus. Jeśli system asystujący nie otrzyma informacji o ruchu kursora, użytkownik całkowicie straci orientację w przestrzeni interfejsu.

    Najlepsze praktyki

    • Dbaj o spójność etykiety wizualnej z nazwą dostępną: Nazwa dostępna (np. z aria-label) musi zawierać widoczny tekst etykiety, czego wymaga kryterium 2.5.3 Etykieta w nazwie. Najlepiej, żeby zaczynała się od tego tekstu. Przycisk z napisem „Szukaj” może mieć nazwę „Szukaj w serwisie”, ale nie „Wyszukiwarka”. Dzięki temu osoby sterujące głosem mogą wywołać przycisk, wypowiadając to, co widzą, a osoby z trudnościami poznawczymi nie muszą pamiętać innej nazwy.
    • Wdrażaj regularne testy z czytnikami ekranu: Poddawaj swoje projekty bezkompromisowej weryfikacji przy użyciu realnego oprogramowania asystującego (np. NVDA, VoiceOver czy JAWS). To jedyna droga do uzyskania pełnego obrazu doświadczeń użytkownika.
    • Płynnie i dynamicznie aktualizuj stan komponentów: Upewnij się, że każdy skrypt JavaScript modyfikujący stan elementu (np. otwieranie menu, zaznaczanie niestandardowego checkboxa) natychmiast aktualizuje adekwatne atrybuty, takie jak aria-expanded czy aria-checked.
    • Traktuj ARIA wyłącznie jako precyzyjne uzupełnienie: Wykorzystuj architekturę ARIA ze skrajną rozwagą i wyłącznie w sytuacjach, w których czysty, natywny HTML nie oferuje gotowych rozwiązań semantycznych.
    • Kultywuj pierwszeństwo dla HTML semantycznego: Wybieraj natywne tagi, dające najbardziej solidną, stabilną i przewidywalną podstawę dostępności cyfrowej.

    Metody testowania

    • Narzędzie deweloperskie (ang.) Developer Tools: Zbadaj strukturę drzewa DOM oraz dedykowaną zakładkę dostępności ((ang.) Accessibility). Upewnij się, czy elementy identyfikowane wizualnie posiadają wyliczoną poprawną nazwę dostępną ((ang.) accessible name), rolę oraz stany dynamiczne, i czy nie są puste.
    • NVDA: Uruchom czytnik ekranu i przetestuj kompletną nawigację klawiaturową. Zweryfikuj, czy po przejściu do danej sekcji, pola formularza lub przycisku otrzymujesz bez patrzenia na monitor wszystkie niezbędne i zrozumiałe instrukcje oraz informacje o ich stanach.
    • (ang.) WAVE Evaluation Tool: Wykorzystaj to narzędzie do automatycznego wykrywania błędów w strukturze formularzy, braku powiązań między komunikatami a polami edycyjnymi oraz nieobecności tekstów alternatywnych.
    • (ang.) IBM Equal Access Toolkit: Przeprowadź audyt automatyczny, aby sprawdzić, czy dynamiczne zmiany w interfejsie (np. pojawienie się nowego komunikatu czy zmiana stanu suwaka) są poprawnie odnotowywane i przekazywane technologiom wspomagającym.
    • ANDI.JS: Wybierz moduł odpowiedzialny za elementy interaktywne lub graficzne, aby precyzyjnie podejrzeć, co dokładnie „widzi” technologia asystująca. Narzędzie podświetli komponenty i wyświetli tekst zastępczy oraz rolę, ułatwiając natychmiastową weryfikację kontekstu.

    Sprawdź swoją wiedzę

    W linku poniżej znajduje się 6 interaktywnych przykładów. Oceń, czy każdy komponent poprawnie komunikuje technologiom wspomagającym swoją nazwę, rolę oraz stan/wartość.

    Jak to sprawdzić?

    1. Sprawdź w DevTools (zakładka Accessibility), czy element ma wyliczoną nazwę, rolę i stany.
    2. Przejdź klawiszem Tab do kontrolki i sprawdź w NVDA lub w zakładce Accessibility, czy ogłaszana jest jej nazwa, rola i stan. (To, czy da się ją obsłużyć klawiaturą, sprawdza kryterium 2.1.1).
    3. Po interakcji sprawdź w zakładce Accessibility (lub w NVDA), czy zmienił się stan, np. rozwinięty/zwinięty, włączony/wyłączony. W kontrolkach własnych stan przekazują atrybuty ARIA (np. aria-expanded, aria-checked), a w natywnych – sam element (np. checked w <input type="checkbox">).
    4. Dla pól formularza zweryfikuj powiązanie etykiety (for/id, aria-labelledby lub aria-label).

    Proponowane narzędzia: Klawiatura (Tab, Shift + Tab, Spacja, Enter), Myszka, Narzędzie deweloperskie (ang.) Developer Tools, NVDA, ANDI.js

    Notatka: Zanim zajrzysz do rozwiązania, przetestuj i zapisz swoje wnioski na kartce.

    Uwaga: Kryterium 4.1.2 sprawdza, czy nazwę, rolę i stan kontrolki da się odczytać programowo (np. w drzewie dostępności), a nie to, jak kontrolka wygląda. Element może wyglądać poprawnie i mimo to łamać to kryterium.

    #1 BŁĄD

    Problem: Przełącznik to zwykły <div> bez roli, nazwy i stanu – działa tylko wizualnie po kliknięciu myszą.
    Dlaczego: Błędy F59 i F15 – skrypt czyni z div/span kontrolkę UI bez roli i bez pełnej komunikacji z (ang.) Accessibility API. Czytnik nie ogłasza „przełącznik” ani „włączone/wyłączone”; brak też natywnego fokusu klawiatury.
    Naprawa: Preferuj <input type="checkbox" role="switch"> z <label>, albo custom z role="switch", tabindex="0", aria-checked oraz obsługą Spacja / Enter.


    #2 BŁĄD

    Problem: Widoczny tekst „E-mail:” to luźny <span> – pole nie ma programowo określonej nazwy dostępnej.
    Dlaczego: Błędy F68 i F111 – kontrolka ma etykietę wizualną, ale brak powiązania w kodzie (for/id, aria-labelledby lub aria-label). Dla czytnika pole jest anonimowe.
    Naprawa: Użyj <label for="tc2-email">E-mail:</label> (albo owiń input w <label>). Nie zastępuj etykiety samym atrybutem placeholder: daje on wprawdzie nazwę dostępną, ale znika podczas pisania.


    #3 BŁĄD

    Problem: „Link” to <span> ze stylem podkreślenia i obsługą kliknięcia – nie jest odnośnikiem w drzewie dostępności.
    Dlaczego: Błąd F42 – emulowanie linków bez semantyki <a href>. Brak roli linku; nawigacja klawiaturowa i oczekiwane zachowanie odnośnika zawodzą.
    Naprawa: Zastąp elementem <a href="...">regulaminu sklepu</a>. Nie udawaj linku skryptem na span/div.


    #4 BŁĄD

    Problem: Jedyną zawartością linku jest obraz z pustym alt="" – link nie ma dostępnej nazwy.
    Dlaczego: Błąd F89 – obraz będący jedyną treścią linku bez dostępnej nazwy. Czytnik może ogłosić tylko „link” lub surowy URL.
    Naprawa: Nadaj sensowny alt (np. „Profil użytkownika”), tekst w linku, albo aria-label na <a>. Pusty alt jest dobry tylko dla dekoracji, nie dla jedynej treści interaktywnego elementu.


    #5 BŁĄD

    Problem: Jedna etykieta wizualna obejmuje trzy osobne pola, ale żadne z nich nie ma własnej nazwy programowej.
    Dlaczego: Błąd F86 – brak nazw dla poszczególnych części pola wieloczęściowego (np. numer telefonu). Przy Tab użytkownik nie wie, który segment edytuje.
    Naprawa: Nadaj każdej części nazwę, np. aria-label="Numer telefonu – pierwsze 3 cyfry" (i analogicznie dla pozostałych), albo użyj jednego pola z jedną etykietą.


    #6 DOBRZE

    Dlaczego: Natywny <button> dostarcza rolę „przycisk” i nazwę z treści („Szczegóły oferty”). Stan jest dynamicznie aktualizowany przez aria-expanded, a panel powiązany przez aria-controls / aria-labelledby. Spełnia wymagania nazwy, roli i wartości/stanu z SC 4.1.2.

    Źródła

    • Abou-Zahra S., Eggert E., Vanderheiden G. [i in.] (red.), „4.1.2 Name, Role, Value Level A”, [w:] Web Content Accessibility Guidelines (WCAG) 2.2 Quick Reference, 2025, https://www.w3.org/WAI/WCAG22/quickref/#name-role-value [dostęp: 02.06.2026].
    • Accessibility Guidelines Working Group Participants, „Understanding SC 4.1.2 Name, Role, Value (Level A)”, [w:] WCAG 2.2 Understanding Docs, 2026, https://www.w3.org/WAI/WCAG22/Understanding/name-role-value.html [dostęp: 02.06.2026].
    • Accessibility Guidelines Working Group Participants, „Technique F59: Failure of Success Criterion 4.1.2 due to using script to make div or span a user interface control in HTML without providing a role for the control”, [w:] Techniques for WCAG 2.2, 2026, https://www.w3.org/WAI/WCAG22/Techniques/failures/F59 [dostęp: 02.06.2026].
    • Accessibility Guidelines Working Group Participants, „Technique F15: Failure of Success Criterion 4.1.2 due to implementing custom controls that do not use an accessibility API for the technology, or do so incompletely”, [w:] Techniques for WCAG 2.2, 2025, https://www.w3.org/WAI/WCAG22/Techniques/failures/F15 [dostęp: 02.06.2026].
    • Accessibility Guidelines Working Group Participants, „Technique F68: Failure of Success Criterion 4.1.2 due to a user interface control not having a programmatically determined name”, [w:] Techniques for WCAG 2.2, 2026, https://www.w3.org/WAI/WCAG22/Techniques/failures/F68 [dostęp: 02.06.2026].
    • Accessibility Guidelines Working Group Participants, „Technique F111: Failure of Success Criteria 1.3.1, 2.5.3, and 4.1.2 due to a control with visible label text but no accessible name”, [w:] Techniques for WCAG 2.2, 2025, https://www.w3.org/WAI/WCAG22/Techniques/failures/F111 [dostęp: 02.06.2026].
    • Accessibility Guidelines Working Group Participants, „Technique F42: Failure of Success Criteria 1.3.1, 2.1.1, 2.1.3, or 4.1.2 when emulating links”, [w:] Techniques for WCAG 2.2, 2026, https://www.w3.org/WAI/WCAG22/Techniques/failures/F42 [dostęp: 02.06.2026].
    • Accessibility Guidelines Working Group Participants, „Technique F89: Failure of Success Criteria 2.4.4, 2.4.9 and 4.1.2 due to not providing an accessible name for an image which is the only content in a link”, [w:] Techniques for WCAG 2.2, 2026, https://www.w3.org/WAI/WCAG22/Techniques/failures/F89 [dostęp: 02.06.2026].
    • Accessibility Guidelines Working Group Participants, „Technique F86: Failure of Success Criterion 4.1.2 due to not providing names for each part of a multi-part form field, such as a US telephone number”, [w:] Techniques for WCAG 2.2, 2026, https://www.w3.org/WAI/WCAG22/Techniques/failures/F86 [dostęp: 02.06.2026].
    • Accessibility Guidelines Working Group Participants, „Technique F20: Failure of Success Criterion 1.1.1 and 4.1.2 due to not updating text alternatives when changes to non-text content occur”, [w:] Techniques for WCAG 2.2, 2025, https://www.w3.org/WAI/WCAG22/Techniques/failures/F20 [dostęp: 02.06.2026].
    • Accessibility Guidelines Working Group Participants, „Technique F79: Failure of Success Criterion 4.1.2 due to the focus state of a user interface component not being programmatically determinable or no notification of change of focus state available”, [w:] Techniques for WCAG 2.2, 2025, https://www.w3.org/WAI/WCAG22/Techniques/failures/F79 [dostęp: 02.06.2026].
    • World Wide Web Consortium (W3C), „Kryterium sukcesu 4.1.2 Nazwa, rola, wartość”, [w:] Web Content Accessibility Guidelines (WCAG) 2.1, tłum. Fundacja Instytut Rozwoju Regionalnego, 2021, https://www.w3.org/Translations/WCAG21-pl/#nazwa-rola-wartosc [dostęp: 02.06.2026].
    • DOCK sp. z o.o., WCAG 4.1.2: Nazwa, rola, wartość, https://wcag.dock.codes/pl/dokumentacja/wcag-412/ [dostęp: 02.06.2026].