1.3.5 Określenie przeznaczenia pól (ang.) Identify Input Purpose
Spis treści
Istota i cel kryterium
Głównym zadaniem tego kryterium jest umożliwienie technologiom wspomagającym oraz przeglądarkom precyzyjnego rozpoznania, jakiego rodzaju dane użytkownik powinien wprowadzić w konkretne pole formularza. Dzięki temu systemy mogą automatycznie podpowiadać lub wypełniać informacje, co znacząco przyspiesza proces obsługi stron.
Zastosuj tę wytyczną, aby Twoje formularze stały się zrozumiałe nie tylko wizualnie, ale i programowo. Realizacja polega na powiązaniu pól zbierających dane o użytkowniku ze standardową listą celów zdefiniowanych w specyfikacji HTML.
Definicja w j. angielskim
Definicja dostępna pod adresem:
https://www.w3.org/WAI/WCAG22/quickref/#identify-input-purpose
Definicja w j. polskim
Definicja dostępna pod adresem:
https://www.w3.org/Translations/WCAG21-pl/#okreslenie-pozadanej-wartosci
Słownik pojęć
- Określony programowo (ang.) programmatically determined
-
–
informacja zapisana przez autora w kodzie w taki sposób, że różne programy użytkownika, w tym technologie wspomagające, mogą ją odczytać i przedstawić użytkownikowi w potrzebnej mu formie. Dla języka strony takim zapisem jest atrybut
langw elemencie<html>.Źródło: World Wide Web Consortium (W3C), „określony programowo”, [w:] Web Content Accessibility Guidelines (WCAG) 2.1, tłum. Fundacja Instytut Rozwoju Regionalnego, 2021, https://www.w3.org/Translations/WCAG21-pl/#dfn-programowo-okreslone [dostęp: 14.10.2026].
Wpływ na dostępność (Kogo wspierasz?)
- Użytkownicy mobilni: Na małych ekranach każda pomoc w szybkim wypełnieniu formularza bez użycia klawiatury ekranowej jest na wagę złota.
- Osoby z dysleksją: Funkcja autouzupełniania minimalizuje konieczność ręcznego wpisywania tekstu, co ogranicza ryzyko popełnienia błędów literowych.
- Osoby z niepełnosprawnościami poznawczymi: Jasne określenie celu pola redukuje stres i obciążenie pamięci, pomagając zrozumieć, jakie dane są wymagane.
- Osoby korzystające z technologii sterowania głosem: Systemy te sprawniej operują formularzami, gdy cel każdego elementu jest jasno zdefiniowany w kodzie.
- Osoby słabowidzące: Czytniki ekranu i programy powiększające mogą dostarczyć dodatkowych informacji o przeznaczeniu pola, korzystając z jego programowej definicji.
- Wsparcie dla obcokrajowców: Ponieważ tokeny (np.
given-name) są niezależne od języka interfejsu, przeglądarka użytkownika może zidentyfikować cel pola nawet na obcojęzycznej stronie.
Zasady wdrażania i wymagania techniczne
Aby spełnić to kryterium, musisz wykorzystać atrybut autocomplete w elementach takich jak <input>, <textarea> oraz <select>.
Atrybut autocomplete="" służy do podpowiadania użytkownikowi wcześniej użytych danych w podobnym polu. Przykładowo z tokenem email (autocomplete="email") wylistuje adresy użyte wcześniej w obrębie przeglądarki.
Pamiętaj o stosowaniu poprawnych, ustandaryzowanych tokenów. Każdy z tych tokenów pozwala przeglądarce dopasować zapisane w profilu użytkownika dane do konkretnego pola.
Oto przykładowe wartości, które powinieneś stosować (kolejność przykładowa):
email– dla adresu poczty elektronicznej.tel– dla pełnego numeru telefonu.postal-code– dla kodu pocztowego.street-address– dla adresu (ulica, numer domu i mieszkania; może zajmować kilka linii).bday– dla daty urodzenia.country-name– dla nazwy państwa (country– dla kodu kraju).new-password– przy ustawianiu nowego hasła.organization– dla nazwy firmy lub organizacji.
Pełna lista tokenów jest dostępna w specyfikacji WHATWG HTML pod adresem:
https://html.spec.whatwg.org/multipage/form-control-infrastructure.html#autofill
Wyjątki i sytuacje szczególne
Kryterium nie obowiązuje, gdy:
- Pole nie dotyczy użytkownika: Na przykład pole „Imię odbiorcy prezentu” lub „Numer telefonu klienta” (jeśli formularz wypełnia pracownik wsparcia) nie wymagają określania celu.
- Cel pola jest niestandardowy: Jeśli zbierasz dane, dla których nie istnieje odpowiedni token w specyfikacji HTML (np. specyficzny numer polisy).
Wyłączenie autouzupełniania: Nie ma wyjątku dla bezpieczeństwa ani poufności. Jeśli ze względów bezpieczeństwa wyłączasz autouzupełnianie (np. <form autocomplete="off">), w polach zostaw właściwe wartości, np. autocomplete="tel" – przeznaczenie pól nadal musi być określone programowo.
Przykłady implementacji
Najczęstsze błędy
- F107: Użycie nieprawidłowych lub nieistniejących wartości w atrybucie
autocomplete(np.autocomplete="moje-imie"). - Pomijanie atrybutu w polach zbierających typowe dane kontaktowe użytkownika.
- Błędne przypisanie celu, np. użycie tokenu
teldla pola przeznaczonego na numer PESEL.
Najlepsze praktyki
- Stosuj
autocompletewszędzie tam, gdzie zbierasz dane o użytkowniku – to najprostszy sposób na zgodność. - Zawsze sprawdzaj poprawność pisowni tokenów z oficjalną listą WHATWG HTML.
- Zwróć uwagę, czy atrybut
typepola (np.type="email") nie kłóci się z przypisanym celem. - Pamiętaj, że
autocompletemoże przyjmować wartości złożone, które wskazują rodzaj adresu:shipping street-addressto adres dostawy, abilling street-addressto adres rozliczeniowy (do faktury). Jest to przydatne, gdy formularz zbiera oba adresy.
Metody testowania
- Narzędzie deweloperskie (ang.) Developer Tools: Sprawdź w kodzie źródłowym, czy pola posiadają atrybut
autocompletei czy jego wartość znajduje się na liście ustandaryzowanych tokenów. - (ang.) IBM Equal Access Toolkit: To narzędzie zgłasza wartości atrybutu
autocomplete, które są nieprawidłowe albo nie pasują do typu pola (atrybututype). Nie wykrywa pól, w których tego atrybutu brakuje, ani wartościonioff, które nie określają przeznaczenia pola – te sprawdź ręcznie w narzędziu deweloperskim. - (ang.) W3C Markup Validation Service: Upewnij się, że użyte wartości
autocompletesą zgodne ze specyfikacją i nie powodują błędów składniowych.
Sprawdź swoją wiedzę
W poniżej podanym linku znajduje się 5 pól formularza. Twoim zadaniem jest sprawdzenie w kodzie, czy przeznaczenie każdego pola jest określone programowo, czyli czy pole ma atrybut autocomplete z wartością z listy WCAG.
Proponowane narzędzia: Narzędzie deweloperskie (ang.) Developer Tools, (ang.) W3C Markup Validation Service, (ang.) IBM Equal Access Toolkit
Notatka: Zanim zajrzysz do rozwiązania, uruchom wybrane narzędzia testowe i zapisz swoje wnioski na kartce.
Wskazówka: Kliknij prawym przyciskiem myszy na pole i wybierz „Zbadaj” (ang. Inspect), aby zobaczyć jego atrybuty. Listę dozwolonych wartości i rodzajów pól, do których pasują, znajdziesz w specyfikacji HTML, w sekcji „Autofill”
#1 DOBRZE
Dlaczego: autocomplete="new-password" informuje, że pole służy do utworzenia nowego hasła. Przeglądarka lub menedżer haseł może na tej podstawie zaproponować wygenerowanie silnego hasła.
#2 BŁĄD
Problem: Pole posiada tylko atrybut name, brakuje autocomplete.
Dlaczego: Bez atrybutu autocomplete przeznaczenia pola nie da się ustalić programowo. Heurystyki przeglądarki (zgadywanie po name czy etykiecie) nie spełniają kryterium.
Naprawa: Dodać atrybut autocomplete=”given-name”.
#3 BŁĄD
Problem: Użyto ogólnej wartości autocomplete=”on”.
Dlaczego: Wartość on tylko pozwala przeglądarce podpowiadać wartości, ale nie mówi, jakie dane zbiera pole (że to ulica). 1.3.5 wymaga programowego określenia przeznaczenia pola.
Naprawa: Zmienić na konkretną wartość dla jednowierszowego pola adresu: autocomplete="address-line1" (najlepiej z etykietą „Ulica i numer”). Wartość street-address służy do pola wielowierszowego (textarea) z pełnym adresem.
#4 BŁĄD
Problem: Użyto wartości autocomplete=”off”.
Dlaczego: Wartość off nie mówi, jakie dane zbiera pole, więc jego przeznaczenia (numer telefonu użytkownika) nie da się ustalić programowo. Jeśli autouzupełnianie trzeba wyłączyć, można to zrobić w <form autocomplete="off">, ale pole i tak musi mieć autocomplete="tel".
Naprawa: Zmienić na autocomplete=”tel”.
#5 DOBRZE
Dlaczego: Atrybut autocomplete="email" określa, że pole służy do wpisania adresu e-mail użytkownika. Przeglądarka i menedżery haseł mogą na tej podstawie podpowiedzieć zapisany adres.
Źródła
- Abou-Zahra S., Eggert E., Vanderheiden G. [i in.] (red.), „1.3.5 Identify Input Purpose”, [w:] Web Content Accessibility Guidelines (WCAG) 2.2 Quick Reference, 2025, https://www.w3.org/WAI/WCAG22/quickref/#identify-input-purpose [dostęp: 5.05.2026].
- Accessibility Guidelines Working Group Participants, „Understanding SC 1.3.5 Identify Input Purpose (Level AA)”, [w:] WCAG 2.2 Understanding Docs, 2026, https://www.w3.org/WAI/WCAG22/Understanding/identify-input-purpose.html [dostęp: 5.05.2026].
- Accessibility Guidelines Working Group Participants, „Technique F107: Failure of Success Criterion 1.3.5 due to incorrect autocomplete attribute values”, [w:] Techniques for WCAG 2.2, 2026, https://www.w3.org/WAI/WCAG22/Techniques/failures/F107 [dostęp: 5.05.2026].
- World Wide Web Consortium (W3C), „Kryterium sukcesu 1.3.5 Określenie pożądanej wartości”, [w:] Web Content Accessibility Guidelines (WCAG) 2.1, tłum. Fundacja Instytut Rozwoju Regionalnego, 2021, https://www.w3.org/Translations/WCAG21-pl/#okreslenie-pozadanej-wartosci [dostęp: 5.05.2026].
- DOCK sp. z o.o., WCAG 1.3.5: Określanie celu pola, https://wcag.dock.codes/pl/dokumentacja/wcag-135/ [dostęp: 5.05.2026].
- WHATWG, „4.10.19.7 Autofill”, [w:] HTML Living Standard, 2026, https://html.spec.whatwg.org/multipage/form-control-infrastructure.html#autofill [dostęp: 5.05.2026].
Dodatkowe linki
- Lista wszystkich atrybutów “autocomplete” WHATWG HTML:
- W3C WCAG:
- Dokładna definicja: https://www.w3.org/WAI/WCAG22/quickref/#identify-input-purpose
- Dokument pomocniczy W3C: https://www.w3.org/WAI/WCAG22/Understanding/identify-input-purpose.html